نامه‌اى در اين رابطه نوشت و آن را من بحضور رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بردم . هنگامى كه حضور پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله رسيدم و نامه را تقديم كردم پس از آن كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از مضمون آن اطلاع يافت ، خشمگين شد چنان كه آثار خشم از چهره‌اش هويدا گرديد ، از خشمگينى آن حضرت به هراس افتادم به عرض رساندم : يا رسول الله ! اينك در مكانى قرار گرفته‌ام كه اميد پناهندگى دارم ، شما مرا به همراهى با مردى گسيل داشتى و دستور دادى از وى اطاعت كنم ، من هم به فرمان شما از دستور او تخلَّف نكردم و اكنون اين نامه را هم مطابق با دستورى كه صادر فرموده بوديد به حضور شما آوردم . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : در حق على كينه توزى نكنيد و از او نكوهش ننماييد ؛ « فانّه منى و انا منه » و اضافه فرمود : او پس از رحلت من ولىّ شما است ، آرى ! او از من است و من از اويم ( 1 ) ! . مؤلف گويد : اين حديث را هيثمى مجمع 9 / 127 ذكر كرده و افزوده است : روايت مورد بحث را « احمد » و « بزاز » به اختصار نقل كرده‌اند . و « نسائى » هم در اختصاص ص 23 با اندك اختلافى در پاره‌اى از الفاظ ، به نقل آن پرداخته و گفته است كه در آن ماجرا « خالد بن وليد » نامه‌اى به رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نوشت و به من دستور داد تا در ضمن تقديم نامه به رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله ، از على عليه السّلام اظهار نارضايتى كنم ! پس از آنكه حضور پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله رسيدم و نامه را تقديم نموده و از على عليه السّلام اظهار ناخوشايندى كردم . چهرهء رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در هم آشفت و خطاب به من فرمود : اى بريده ! در حضور من از على ابراز كينه توزى ننمائيد ؛ « فانّ عليّا منّى و انا منه » و او پس از رحلت من ، اولى به تصرف و ولى بر همهء شما است . « هيثمى » بار ديگر در مجمع 9 / 128 همان حديث را ذكر كرده و گفته است رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله پس از اطلاع يافتن از مضمون نامه ، با كمال خشمناكى

--> ( 1 ) اين مضمون در اصل كتاب دو بار ذكر شده است يا از فرمايش رسولخدا صلَّى اللَّه عليه و آله است و يا مكرر است . ( مترجم )